Μας περνούν για βλάχοβαλκάνια γίδια?
Τις τελευταίες μέρες ο τοπικός τύπος και τα σάιτ των Σερρών έχουν πάρει «φωτιά» για την επένδυση των 10 εκατομμυρίων στον Λαϊλιά. Φωτογραφίες του κ. Χατζηβασιλείου με χαμόγελα που περισσεύουν, δελτία τύπου που στάζουν μέλι και μια ξαφνική, όψιμη αγάπη που ξεχειλίζει για τα «βλάχικα λημέρια».
Μέχρι και το Επιμελητήριο μπήκε στον χορό για να «δέσει» το σιρόπι της υποσχεσιολογίας.
Όταν όμως βλέπεις τον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου να σιγοντάρει τις εξαγγελίες του βουλευτή, καταλαβαίνεις αμέσως ότι το παιχνίδι είναι στημένο.
Δεν μιλάνε για τον τουρισμό του νομού, δεν μιλάνε για την αξιοποίηση του κάμπου, για τη γραμμή του ΟΣΕ που σαπίζει ή για το λιμάνι στην Αμφίπολη.
Κυρίως όμως, δεν λένε κουβέντα για τη γεωθερμία που παραμένει θαμμένη και ανεκμετάλλευτη, ούτε για τα αρδευτικά δίκτυα που καταρρέουν αφήνοντας τους αγρότες μας στη μοίρα τους.
Αντί για αυτά τα έργα πνοής, μιλάνε μόνο για το πώς θα μοιραστεί η πίτα των «ορφανών» κονδυλίων του Σελίου Ημαθίας.
Εκεί, το ίδιο ακριβώς σκηνικό κράτησε ενάμιση χρόνο: κορόιδευαν τους πολίτες, έχασαν πέντε παρατάσεις και τελικά το έργο ακυρώθηκε πανηγυρικά.
Πιστεύει κανείς λογικός άνθρωπος ότι μέσα σε 4 μήνες θα γίνουν μελέτες, εγκρίσεις δασαρχείου, διαγωνισμοί και έργα που δεν έγιναν στην Ημαθία σε 1,5 χρόνο?
Αν ναι, τότε δεν μιλάμε για πραγματικότητα, αλλά για πολιτική παράκρουση. Τα φέρνουν εδώ τώρα, λίγες στιγμές πριν λήξει οριστικά το Ταμείο Ανάκαμψης το καλοκαίρι του ’26, απλώς για να έχουν «λεφτουδάκια» στα χαρτιά και κάτι να ψελλίζουν πάνω στις κάλπες.
Η γύμνια της διακυβέρνησης δεν κρύβεται πια με λόγια.
Μας παρουσιάζουν μακέτες για να ξεχάσουμε ότι τόσα χρόνια ο Λαϊλιάς ρήμαζε, ενώ το κράτος καθυστερούσε ακόμα και τα στοιχειώδη
Μας περνούν για «βλάχοβαλκάνια» γίδια, έτοιμα να χειροκροτήσουμε επειδή μια «εκλεκτή» βλάχικη παρέα κάνει “κονέ” με τον χαμογελαστό βουλευτή…
Χαρχαρχαρ!
Είναι θλιβερό να βλέπουμε ιστορικούς συλλόγους και «ανθρώπους του βουνού» να παίζουν τον ρόλο του κομπάρσου στην επικοινωνιακή γύμνια της κυβέρνησης.
Αντί να απαιτούν ειλικρίνεια, γίνονται το ντεκόρ για τις selfies του βουλευτή.
Αλλά τι να πεις σε αυτούς που ξέρουν καλά ότι, αν δεν «κάτσει» το σκι, πάντα υπάρχει χώρος για μια «ορεινή κατασκήνωση» ή ένα «περιβαλλοντικό κέντρο» στα μέτρα των γνωστών και μη εξαιρετέων?
Στις Σέρρες μπορεί να έχουμε πολλά ζωντανά, αλλά κάποιοι αρνούμαστε πλέον να μπούμε στο μαντρί της υποταγής και της ανοησιας.
Ο Λαϊλιάς θέλει έργα ουσίας, όχι επικοινωνιακά «ξεράσματα» που ψαρεύουν την ψήφο μας στο θολό νερό της προεκλογικής περιόδου…Η πλειονότητα των Σερραίων ξέρει πια την αλήθεια:
Αν περιμένεις χιόνι και ανάπτυξη από τον Χατζηβασιλείου και το Επιμελητήριο, θα καταλήξεις να κάνεις σκι… στην Πλατεία Ελευθερίας!
Χαρχαρχαρ!
