«Ένας κύκλος ζωής έκλεισε… όχι όμως και η αγάπη για το σχολείο»
Χθες αποχαιρέτησα το σχολείο.Το μέρος που μπήκα για πρώτη φορά παιδί, πριν 60 χρόνια, με μια τσάντα στον ώμο και όνειρα στην καρδιά… και χθες το αποχαιρέτησα ως δάσκαλος, ύστερα από 36 χρόνια προσφοράς στην εκπαίδευση.
Η συγκίνηση ήταν απερίγραπτη.
Ένα μεγάλο “ευχαριστώ” από καρδιάς:👉 Στους μαθητές της ΣΤ’ τάξης, που είχα για δύο υπέροχα χρόνια:
Για τα ζεστά σας λόγια, το όμορφο δώρο και τις στιγμές που μοιραστήκαμε.
Ήσασταν οι τελευταίοι μου απόφοιτοι και αφήνετε μέσα μου μια γλυκιά, ανεξίτηλη μνήμη.
👉 Στα φετινά μου πρωτάκια, που με αποχαιρέτησαν με τον πιο τρυφερό τρόπο.
Με γεμίσατε με χαμόγελα, αγκαλιές και αγάπη.
Μου θυμίσατε τι σημαίνει να ξεκινάς ξανά από την αρχή, με καθαρή καρδιά.
👉 Στους γονείς των μαθητών μου:
Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια, για τα συγκινητικά σας λόγια και τα όμορφα δώρα σας, που κράτησα ως ένδειξη της σχέσης που χτίσαμε μαζί – σχέσης σεβασμού, συνεργασίας και κοινού σκοπού: το καλό των παιδιών.
👉 Στον διευθυντή και τους συναδέλφους μου, παλιούς και νέους:
Για την τιμητική πλακέτα, το αναμνηστικό δώρο, και – πάνω απ’ όλα – για τη συντροφικότητα και την κοινή μας πορεία όλα αυτά τα χρόνια.
Το σχολείο αυτό δεν ήταν ποτέ απλώς ο χώρος εργασίας μου.
Ήταν το δεύτερο σπίτι μου.Φεύγω γεμάτος…Με αναμνήσεις, χαμόγελα, δάκρυα και αγάπη.
Σας ευχαριστώ όλους για όλα.
