Η Πολιτική της «Αμνησίας» και τα Καλούπια της Ελευθεροτυπίας: Μια Απάντηση στον κ. Κουφοτόλη

ΑΡΘΡΟ του Χρήστου Πλακιά

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πώς η μετακόμιση από το γραφείο ενός αρθρογράφου στην καρέκλα του Αντιδημάρχου μπορεί να προκαλέσει τόσο γρήγορα συμπτώματα πολιτικής αμνησίας. Ο κ. Κουφοτόλης, σε ένα κρεσέντο ηθικολογίας, επιτίθεται στο μέσο που τον ανέδειξε και τον φιλοξενούσε για περισσότερα από 15 χρόνια. (Εδω του λόγου το αληθές, αν και είναι γνωστό τόσο σε φίλους, όσο και σε αντίθετους, στα όσα πρεσβεύει με συνέπεια ο anexartitos.gr για 22 χρόνια (8-4-2004)).

1. Το Σύνταγμα δεν απαιτεί «Μητρώο» για την Αλήθεια

Ο κ. «Αντιδήμαρχος» επιχειρεί μια επικίνδυνη θεσμική διολίσθηση: προσπαθεί να επιβάλει «καλούπια» και «ταυτότητες» στην ελευθερία του λόγου.

  • Η Συνταγματική Πραγματικότητα: Το Άρθρο 14 του Συντάγματος προστατεύει την ελευθερία της έκφρασης ως φυσικό δικαίωμα και όχι ως «άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος» που χορηγείται από κυβερνητικά μητρώα ή σωματεία. (συγκεκριμένα αναφέρει: «Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους».)
  • Η προσπάθεια του κ. Κουφοτόλη να υποβαθμίσει την κριτική επειδή ένα site δεν είναι στο «Μητρώο» της Γενικής Γραμματείας, είναι μια απέλπιδα απόπειρα νομιμοποίησης του λόγου μόνο μέσω κρατικής σφραγίδας. Όταν για 15 χρόνια υπέγραφε δεκάδες διορθωμένα άρθρα (μαντέψτε ποιος τα διόρθωνε) στο ίδιο site, δεν τον ενοχλούσε η έλλειψη «πιστοποίησης»; Ήταν έγκριτο το μέσο όσο υπηρετούσε τις απόψεις του και έγινε «παρασιτικό» μόλις άσκησε κριτική στη διοίκησή του;

2. Περί «Μασκών» και Ανακυκλωμένης Ρητορικής

Ο κ. «Αντιδήμαρχος» επιστρατεύει δηλώσεις της Δημάρχου, κ. Μητλιάγκα, περί «μασκών που έπεσαν». Φαίνεται πως η παρούσα δημοτική αρχή έχει μείνει από επιχειρήματα και ανακυκλώνει την ίδια αποτυχημένη επικοινωνιακή στρατηγική.

  • Υπενθυμίζουμε στον κ. Κουφοτόλη ότι στο αφήγημα περί «πολιτικής εξυπηρέτησης» και «μασκών» έχουμε απαντήσει αναλυτικά και τεκμηριωμένα ήδη από τον Νοέμβριο του 2025, με το άρθρο μας: «Περί μασκών, πανικού και επιλεκτικής νομιμότητας».
  • Το να επαναφέρει κανείς σήμερα τα ίδια ληξιπρόθεσμα επιχειρήματα, απλώς επιβεβαιώνει ότι η διοίκηση βρίσκεται σε πανικό μπροστά στον έλεγχο.

3. Το Σκιάχτρο των «Προφορικών Αναθέσεων»

Ο κ. Κουφοτόλης καταφεύγει στη γνωστή μέθοδο των υπονοουμένων, μιλώντας για «προφορικές αναθέσεις» και «επιπτώσεις»

  • Αν ο κ. «Αντιδήμαρχος» έχει στοιχεία για παράνομες πράξεις, οφείλει ως θεσμικός παράγων να τα στείλει στον Εισαγγελέα. Το να τα χρησιμοποιεί ως «επικοινωνιακά πυροτεχνήματα» για να εκφοβίσει όσους ασκούν κριτική στο σήμερα, είναι μια παλαιοκομματική τακτική που δεν συνάδει με το «νέο ήθος» που ευαγγελίζεται.
  • Η χρήση του παρελθόντος ως «μπαμπούλα» για να σωπάσει η κριτική για το παρόν (βλ. ενδοδικαστικοί συμβιβασμοί 93.000 ευρώ), δείχνει αδυναμία υπεράσπισης των τωρινών πεπραγμένων της Δημοτικής Επιτροπής.

Υστερόγραφο με… «Δημοκρατικές» Ευαισθησίες

Για την οικονομία της ενημέρωσης και μόνο, οφείλουμε να επισημάνουμε τα εξής:

  1. Φυσικά και θα προβάλαμε τον ακατάσχετο βερμπαλισμό του κ. Κουφοτόλη, προκειμένου οι αναγνώστες να λάβουν γνώση του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον δημόσιο λόγο. Ωστόσο, είναι δύσκολο να αποκαλέσει κανείς «Αντιδήμαρχο» έναν άνθρωπο που εκφράζει τέτοιες απόψεις περί «εγκεκριμένης» ελευθερίας του τύπου και «καλουπιών» στη διακίνηση ιδεών.
  2. Το παράδοξο του αποκλεισμού: Ο κ. Κουφοτόλης, όπως και η κα. Δήμαρχος, έχουν επιλέξει να μας έχουν μπλοκαρισμένους στο Facebook. Προφανώς, αυτή είναι η αντίληψή τους για τις «δημοκρατικές ευαισθησίες» και την επικοινωνία των εκλεγμένων που υπηρετούν από δημόσιες θέσεις: «Ακούμε μόνο όσους μας λιβανίζουν, μπλοκάρουμε όσους μας ελέγχουν».
  3. Το «πόνημα» του κ. Κουφοτόλη έφτασε στα χέρια μας από τρίτους αναγνώστες, καθώς οι ίδιοι οι «πρωταγωνιστές» του Δήμου προτιμούν να οχυρώνονται πίσω από την ασφάλεια των ψηφιακών τους τειχών.

Ο κ. Κουφοτόλης δεν συγκρούεται με κάποιο «παρασιτικό σύστημα». Συγκρούεται με τον ίδιο του τον εαυτό και το πρόσφατο παρελθόν του. Η δημοκρατία απαιτεί έλεγχο, ειδικά από εκείνους που κάποτε δήλωναν «ανεξάρτητοι» και σήμερα δηλώνουν… ενοχλημένοι από την ίδια την Ανεξαρτησία.

Αναδημοσίευση από anexartitos.gr

Κοινοποιήστε το άρθρο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης :

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *