“Είμαστε Μακεδόνες! Γνήσιοι Μακεδόνες. Εδώ που πατάμε σήμερα το 1912 – με όρους ιστορίας μόλις χθες- το έδαφος δεν ήταν ελληνικό. Η πατρίδα μας ήταν υπό μακρά κατοχή. Δεν χάσαμε την ταυτότητά μας στην τυραννία. Μην την χάσουμε σε συνθήκες ελευθερίας.
Εμείς οι Έλληνες είμαστε τυχεροί. Και σε ό,τι αφορά το μέγεθος αλλά και στην ανεκτίμητη σημασία της ιστορικής και πολιτιστικής παρακαταθήκης της οποίας είμαστε προνομιακοί διαχειριστές και συνεχιστές. Αλλά και γιατί δεν χρειάστηκε ποτέ, δεν καταδεχτήκαμε ποτέ – όπως έκαναν και κάνουν άλλοι – να κάνουμε την ανάγκη ιστορία, να διαστρεβλώσουμε την ιστορική αλήθεια, να οικειοποιηθούμε ή να σφετερισθούμε ταυτοτικά στοιχεία άλλων.
Βεβαίως αυτή η μεγάλη τύχη, αυτή η ανεκτίμητη κληρονομιά συνεπάγεται και μια βαρύτατη ευθύνη: Τη διαφύλαξη αλλά και την συνεχή επαναβεβαίωση των αξιών και των νοημάτων που μας συνέχουν ως έθνος και ως κοινωνία. Σε αυτό το υψηλό καθήκον, με εμπροσθοφυλακή εσάς τις νέες και τους νέους μας, οφείλουμε να ανταποκρινόμαστε. Με αυτοπεποίθηση και υπερηφάνεια.
Οφείλουμε να διατηρούμε την παράδοσή μας. Ό,τι ξεριζώνεται δύσκολα ξαναριζώνει. Κάθε φορά που χορεύουμε έναν συρτό μακεδονίτικο, έναν Κότσαρη, μια Μπαϊντουσκα χορεύει μαζί μας ο παππούς μας, η γιαγιά μας. Οι ταλαιπωρημένοι πρόσφυγες που έφτασαν με κάρα στην Θεσσαλονίκη και την έκαναν σπουδαία.
Η Ελλάδα σας χρειάζεται.”
Από την ομιλία του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στην τελετή αποφοίτησης του Αριστοτελείου Κολλεγίου, στη Θεσσαλονίκη, Τετάρτη 16 Ιουνίου.
