🟥Δήμος Ηρακλείας: Μεταξύ της αλαζονείας του «Λαφύρου» και της αντιπολιτευτικής απάθειας
📍Το περίφημο απόφθεγμα του Μαρκ Τουέιν για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται οι πολιτικές πλειοψηφίες, αν και διατυπώθηκε σε άλλες εποχές, μοιάζει να φωτογραφίζει με ακρίβεια τη σύγχρονη πραγματικότητα στον Δήμο Ηρακλείας.
📍Όταν η πολιτική επιβίωση και η διατήρηση της εξουσίας βασίζονται στη συστηματική καλλιέργεια της πολιτικής αφέλειας, στην εργαλειοποίηση των αναγκών των πολιτών και στην πλήρη απαξίωση της κριτικής σκέψης, τότε η «πλειοψηφία» παύει να είναι προϊόν συνειδητής επιλογής. Μετατρέπεται σε αποτέλεσμα μιας καλοκουρδισμένης, πελατειακής μηχανής.
📍Στην Ηράκλεια, η έννοια της τοπικής αυτοδιοίκησης έχει απολέσει προ πολλού τον θεσμικό και αναπτυξιακό της ρόλο. Υπό τη διοίκηση του Κλεάνθη Κοτσακιαχίδη, έχει εδραιωθεί μια μεσαιωνική λογική: αυτή του «Δήμου-Λαφύρου». Η εκλογική νίκη δεν αντιμετωπίζεται ως εντολή για προσφορά και πρόοδο, αλλά ως δικαίωμα ιδιοποίησης των πόρων, των θέσεων και των δομών του Δήμου προς όφελος μιας συγκεκριμένης πολιτικής παρέας.
🟥Το Τοξικό Μείγμα
📍Η καθημερινότητα στον Δήμο Ηρακλείας θυμίζει έντονα τις πιο σκοτεινές εποχές του παλαιοκομματισμού. Η διοικητική πρακτική του κ. Κοτσακιαχίδη βασίζεται σε ένα επιθετικό μείγμα πελατειακής προσέγγισης και συστηματικής προσπάθειας εξαγοράς συνειδήσεων.
📍Το αυτονόητο ως «χάρη»: Η επίλυση των βασικών προβλημάτων της καθημερινότητας ,από την αλλαγή μιας λάμπας στον δρόμο μέχρι την αποκατάσταση της αγροτικής οδοποιίας και την επιδότηση ενός πολιτιστικού συλλόγου,δεν γίνεται βάσει προγραμματισμού αξιολόγησης .Μετατρέπεται σε προσωπικό «αντίδωρο» του δημάρχου, εγκλωβίζοντας τους δημότες σε έναν φαύλο κύκλο υποχρέωσης και εξάρτησης.
📍Αξιοκρατία στο «απόσπασμα»: Οι προσλήψεις ορισμένου χρόνου, οι θέσεις ευθύνης και οι απευθείας αναθέσεις δεν αντιμετωπίζονται ως εργαλεία για την ανάπτυξη του τόπου, αλλά ως ψηφοθηρικά νομίσματα συναλλαγής.
📍Όταν η διοίκηση επενδύει στην ανάγκη του δημότη και στην έλλειψη κριτικής στάσης, η «πλειοψηφία» εξασφαλίζεται εύκολα. Το τίμημα, όμως, το πληρώνει ο ίδιος ο τόπος, που παραμένει καθηλωμένος στο παρελθόν.
🟥Το Πολιτικό Κενό: Μια Αντιπολίτευση Κατώτερη των Περιστάσεων
📍Η αλαζονεία της εξουσίας, ωστόσο, σπάνια γεννιέται στο κενό. Τρέφεται, γιγαντώνεται και συντηρείται από την ποιότητα εκείνων που οφείλουν να την ελέγχουν. Στην περίπτωση της Ηρακλείας, το νόμισμα έχει δύο όψεις. Η διοικητική αυθαιρεσία του κ. Κοτσακιαχίδη βρίσκει το απόλυτο στήριγμα στην ανύπαρκτη αντιπολίτευση του Γιώργου Κουτσάκη.
📍Η παράταξη της μειοψηφίας, υπό την ηγεσία του κ. Κουτσάκη, έχει αποτύχει παταγωδώς να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και των πραγματικών αναγκών των δημοτών. Αντί για σκληρό θεσμικό έλεγχο, συγκροτημένο αντίλογο και κατάθεση εναλλακτικών προτάσεων που θα έδιναν διέξοδο στους πολίτες, η αντιπολίτευση επιδεικνύει μια πρωτοφανή απάθεια και αδιαφορία.Όταν η αντιπολίτευση σιωπά, γίνεται συνένοχος στην παρακμή.
🟥Η Απόλυτη Αλαζονεία της «Λευκής Επιταγής»
📍Αυτό το εκρηκτικό κοκτέιλ ,από τη μία η πελατειακή άλωση του Δήμου και από την άλλη η πολιτική αδράνεια της αντιπολίτευσης ,έχει οδηγήσει τον Κλεάνθη Κοτσακιαχίδη στην πιο αλαζονική έκφραση της διοικητικής του υπόστασης. Νιώθοντας ότι παίζει χωρίς αντίπαλο σε ένα γήπεδο χωρίς κανόνες, η διοίκηση συμπεριφέρεται σαν να της έχει υπογραφεί «λευκή επιταγή».
📍Χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, η αυθαιρεσία βαφτίζεται «έργο», η διαχείριση του Δήμου ως λαφύρου θεωρείται «κανονικότητα» και η εξαγορά συνειδήσεων μετονομάζεται σε «κοινωνική πολιτική».
📍Η Ηράκλεια βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα σε μια διοίκηση που ιδιοποιείται το παρόν της και μια αντιπολίτευση που αδιαφορεί για το μέλλον της. Όσο αυτό το ιδιότυπο πολιτικό status quo συντηρείται, η ουσία του αποφθέγματος του Μαρκ Τουέιν θα επιβεβαιώνεται πανηγυρικά. Γιατί αν η πλειοψηφία κερδίζεται με όρους υποταγής και έλλειψης συνείδησης, τότε ο Δήμος Ηρακλείας θα παραμένει το λάφυρο μιας εξουσίας που δεν φοβάται καμία συνέπεια, στερώντας από τους δημότες του το μέλλον και την αξιοπρέπεια που δικαιούνται.
🖌️Τα Νέα του Δήμου Ηρακλειας
