Η σημαντικότερη προειδοποίηση της μέτρησης αφορά, ωστόσο, στο κυβερνών κόμμα.
Το 22% στην πρόθεση ψήφου δεν αφήνει περιθώριο για τη βεβαιότητα ότι η Νέα Δημοκρατία θα υπερβεί τελικά το κρίσιμο 25%.
Το συγκεκριμένο όριο δεν έχει μόνο συμβολική σημασία.
Συνδέεται με την ενεργοποίηση του μπόνους εδρών και, συνεπώς, με ολόκληρη τη μετεκλογική αριθμητική και τους συσχετισμούς που θα δημιουργηθούν την επόμενη ημέρα ώστε να σχηματιστεί κυβέρνηση.
Στο Μέγαρο Μαξίμου μπορεί να υπολογίζουν στην… παραδοσιακή συσπείρωση της τελευταίας στιγμή, κάτι τέτοιο όμως δεν αποτελεί αυτόματο μηχανισμό και η συσπείρωση των ψηφοφόρων δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Η ακρίβεια, η κυβερνητική φθορά, τα σκάνδαλα και η διεύρυνση των διαθέσιμων πολιτικών επιλογών, αφού ξεπηδούν κόμματα δεξιά κι αριστερά, δυσκολεύουν την επιστροφή ψηφοφόρων που έχουν ήδη απομακρυνθεί.
Η Νέα Δημοκρατία παραμένει πρώτη, αλλά η πρωτιά δεν αρκεί αν συνοδεύεται από ποσοστό που δεν παράγει κοινοβουλευτικό πλεονέκτημα.
Γι’ αυτό και η πραγματική αγωνία δεν αφορά στη διαφορά από τον δεύτερο. Βρίσκεται στις τρεις μονάδες που τη χωρίζουν σήμερα από το όριο γύρω από το οποίο έχει στηθεί ο εκλογικός σχεδιασμός της.
Περιττό είναι να σας γράψω πως αν η Νέα Δημοκρατία δεν ξεπεράσει το 25% θα τεθεί θέμα ηγεσίας…
Από τη στήλη X_RAY του ethnos gr
