Της Βαΐας Βαΐδου
Η επέκταση του δικτύου ύδρευσης της ΔΕΥΑΣ στην 8ης Μαΐου φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη δυσκολία συντονισμού μεταξύ Δήμου και κοινωφελών οργανανισμών.
Σε εξέλιξη βρίσκεται σήμερα από νωρίς το πρωί οι εργασίες της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Σερρών (ΔΕΥΑΣ) στην οδό 8ης Μαΐου, στο πλαίσιο ενός κομβικού έργου για την πόλη. Πρόκειται για την αντικατάσταση των παλαιών αγωγών ύδρευσης με νέους σωλήνες πολυαιθυλενίου τρίτης γενιάς, έναν σχεδιασμό που ενώ αρχικά προέβλεπε παρεμβάσεις σε μήκος 30 χλμ, τελικά διπλασιάστηκε και επεκτάθηκε στα 60 χλμ. Ωστόσο, η άφιξη του εργολάβου στη συγκεκριμένη οδό έφερε στην επιφάνεια μια γνώριμη εικόνα που προκαλεί συχνά την αντιπαράθεση και τον προβληματισμό των δημοτών.
Για τη σωστή σύνδεση του νέου αγωγού της 8ης Μαΐου με το κεντρικό δίκτυο, κρίθηκε απαραίτητο να πραγματοποιηθεί τομή μήκους περίπου 5 μέτρων επί της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου. Το σημείο αυτό, όμως, είχε ασφαλτοστρωθεί μόλις πέρυσι τέτοια εποχή. Κατά τη διάρκεια εκείνων των εργασιών, η δημοτική αρχή, δια στόματος του αντιδημάρχου Παύλου Πουλιάκα, είχε διαβεβαιώσει πως ο δρόμος θα παρέμενε ανέγγιχτος για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα, καθώς είχε υπάρξει συνεννόηση με τις εταιρείες κοινής ωφέλειας να ολοκληρώσουν τις παρεμβάσεις τους πριν την τοποθέτηση του νέου τάπητα. Η εξέλιξη αυτή αφήνει μια πικρή γεύση στους πολίτες, παρά το γεγονός ότι σε άλλες περιοχές της χώρας ή ακόμα και της ίδιας της πόλης, η καινούργια άσφαλτος έχει υποστεί φθορές μέσα σε λίγες μόλις ημέρες ή μήνες.
Από την πλευρά της, η ΔΕΥΑΣ παραθέτει τη δική της οπτική γωνία, αναδεικνύοντας τις συστημικές δυσκολίες και την πολυπλοκότητα που διέπει τα δημόσια έργα. Σύμφωνα με την επιχείρηση, ο αρχικός προγραμματισμός προέβλεπε την ολοκλήρωση του έργου το 2024, όμως οι καθυστερήσεις είναι συχνά αναπόφευκτες. Μόνο η έκδοση των απαραίτητων αδειών κυκλοφοριακών ρυθμίσεων απαιτεί χρονικό διάστημα 6 έως 7 μηνών, ενώ δεν λείπουν και οι ξαφνικές διακοπές εργασιών λόγω καθυστερήσεων στις πληρωμές από τα αρμόδια υπουργεία. Παράλληλα, πριν τη λήψη της τελικής απόφασης για την τομή στην Ελευθερίου Βενιζέλου, εξετάστηκαν εναλλακτικά σενάρια, όπως η πραγματοποίηση της σύνδεσης μέσω του πεζοδρομίου, τα οποία όμως αποδείχθηκαν τεχνικά ανέφικτα.
Από πλευράς ΔΕΥΑΣ υπογραμμίζεται πάντως πως τέτοια φαινόμενα είναι σχεδόν αδύνατο να εκλείψουν εντελώς, καθώς οι χρηματοδοτήσεις προς τους Δήμους και τους οργανισμούς δεν δίνονται ενοποιημένα αλλά τμηματικά. Αν η επιχείρηση αποφάσιζε να μην υποβάλει προτάσεις για χρηματοδοτούμενα προγράμματα προκειμένου να προστατευθεί η άσφαλτος, η πόλη θα έχανε πολύτιμους πόρους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το μεγάλο έργο αποχέτευσης που σχεδιάζεται για την οδό Βενιζέλου, προϋπολογισμού άνω των 10 εκατ.ευρώ.
Το δίλημμα που διαμορφώνεται είναι σαφές. Από τη μία πλευρά βρίσκεται η δικαιολογημένη απαίτηση των πολιτών για καλοσυντηρημένους δρόμους χωρίς «μπαλώματα» και από την άλλη η ανάγκη για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών ύδρευσης, ο οποίος εξασφαλίζει τη μείωση των βλαβών και την απρόσκοπτη παροχή νερού. Στην πράξη, ο απόλυτος συντονισμός μεταξύ ασφαλτοστρώσεων και έργων κοινής ωφέλειας προσκρούει στη γραφειοκρατία και στους ρυθμούς του κρατικού μηχανισμού, αφήνοντας την τοπική κοινωνία να ζυγίζει κάθε φορά το κόστος της ταλαιπωρίας απέναντι στο όφελος της μακροπρόθεσμης ανάπτυξης.
Αναδημοσίευση από lionnews.gr
